Philip K. Dick to autor specyficzny nie tylko pod względem pisarskim, ale też w życiu prywatnym. Człowiek, który większość swego życia spędził na tworzeniu multum teorii spiskowych, związanych nie tylko z otaczającym go światem, ale wręcz całą rzeczywistością. To pisarz, który swój mały świat często przenosił do książek, tworząc w nich jakby lustrzane odbicie naszego; wyostrzone odbicie, dzięki któremu wychodzą na wierzch podobne sytuacje wcześniej opisywane przez Dicka oraz te kryjące się w najgłębszych czeluściach jego dziwnego umysłu, często podkręconego narkotykami i alkoholem.
Taki jest też głównie „Czas poza czasem”. Ragle Gumm to człowiek prowadzący najbardziej nudne i regularne życie, jakie tylko można sobie wyobrazić. Jego codzienność składa się z rozwiązywania gazetowej zagadki, dzięki której zarabia pieniądze, spędzając nad nią kilka godzin dziennie. Wszystko układa się idealnie aż do momentu w którym Ragle znajduje stare gazety, w których nie rozpoznaje gwiazd telewizji oraz słyszy dziwne audycje w radiu siostrzeńca i komunikaty pilotów niewidzialnych statków. Od tej chwili główny bohater zaczyna zastanawiać się nad budową swojego dotychczasowego życia, nad otaczającymi go ludźmi oraz rzeczywistością, w której przyszło mu żyć. Jego myśli krążą nad budową świata jako miejsca pełnego ułudy i namacalnego mirażu, aż popada on w paranoję, a wszystko, co dotychczas znał, zaczyna się kruszyć, aby w mgnieniu oka pęknąć niczym bańka mydlana, ukazując prawdę.
Zaprezentowany fragment fabuły pozwala autorowi przedstawić tylko kawałek interesującej go filozofii, zabawić się w pisarza-myśliciela, komentatora otaczającego nas świata i ludzi. Dzięki temu Philip K. Dick wykazał się jako pisarz filozoficznego s-f, przedstawiając przyszłość pod kątem solipsyzmu – poglądu filozoficznego głównie wyrażanego w haśle: „Nic nie istnieje”, dla którego cała rzeczywistość jest tylko subiektywnym wymysłem i dla każdego jest inna. Autor zmieszał to też z własną wersją jaskini platońskiej, przez co czytelnik zaczyna zastanawiać się, co w książce dzieje się naprawdę, a co zostało tylko opisane przez narratora jako kłamstwo, które otacza i zaciska się wokół Ragle’a. Właśnie to, jak zwykle temu autorowi, wyszło najlepiej. Bawienie się widzem i zaskakiwanie go w każdy możliwy sposób.
Warto zwrócić uwagę, że film „Truman Show” z Jimem Careyem oparty jest na bardzo podobnym pomyśle, być może jest w jakiejś części inspirowany książką, ale ostatecznie problem w nim ukazany jest na mniejszą skalę niż ten jaki osiąga poziom w „Czasie poza czasem”. Pisarz w zakończeniu w wiarygodny sposób przedstawił problem na skalę światową, a bohatera, wraz z doprowadzeniem go do odkrycia tajemnicy, ustawił w sam środek ogromnego spisku na podobieństwo tych, w których myślał, że żyje.
„Czas poza czasem” jest idealny na zapoznanie się z twórczością Philipa K. Dicka, ponieważ w każdy możliwy sposób przedstawia to, co w jego pisarstwie przewija się przez większość powieści, jak i po części oddaje, jaki autor był w życiu prywatnym. Zaś dla czytelników zaznajomionych z utworami tegoż pisarza będzie to kolejna pozycja w pełni oddająca geniusz Dicka i jego przewrotność w tworzeniu literatury s-f.
Tytuł: Czas poza czasem (Time Out of Joint)
Autor: Philip K. Dick
Tłumaczenie: Robert Reszke
Wydawca: Rebis
Data wydania: 19 lutego 2013
Liczba stron: 288
Oprawa: twarda z obwolutą
Wymiary: 150×225 mm
Cena: 47,90 zł
Zostaw serce albo podaj dalej - to pomaga bardziej, niż myślisz.
