„Inwazja” była doskonałym otwarciem nowego świata Ultimate, a pierwszy tom „Ultimates” utrzymuje ten poziom. Stwórca i jego świta są przekonani, że wiedzą najlepiej, jak urządzić innym życie. Nasi milusińscy mają swoje problemy i ograniczenia, ale walczą o wolność i życie innych ludzi. I właśnie za to ten komiks tak mi się podobał.

Stwórca ingerował w historię, odbierając ludziom szansę na zostanie bohaterami. Teraz jest uwięziony w Mieście, a Tony Stark, czyli tutejszy Iron Lad, razem z Doomem próbuje naprawić wyrządzone przez niego szkody. Muszą zbudować drużynę gotową przeciwstawić się Radzie Stwórcy, zanim jej przywódca wróci.

Zaczynają od wyprawy do Asgardu i uwolnienia Thora. Tony próbuje też wysyłać w przeszłość specjalne paczki, dzięki którym wybrani ludzie mają zdobyć moce lub potrzebny sprzęt. Plan nie przynosi oczekiwanych efektów, więc drużyna rusza do potencjalnych sojuszników osobiście. Tak trafia do Hanka Pyma i Janet Van Dyne, którzy prowadzą firmę zwalczającą szkodniki. Rozmowę o ich przyszłości przerywa Kapitan Brytania ze swoją gwardią. Ultimates muszą jednocześnie przekonywać ludzi do przyjęcia nowych ról i odpierać ataki tych, którzy pilnują porządku Stwórcy.

Ludzie Stwórcy mają równie przerośnięte ego jak on sam i równie mało skrupułów. Sięgają po przemoc, a potem obarczają winą tych, którzy próbują im się przeciwstawić. Ultimates zostają przedstawieni jako terroryści. W tym świecie można walczyć o ludzi i jednocześnie zostać w ich oczach wrogiem. Bardzo podoba mi się, że „Ultimates” rozwijają ten wątek z „Inwazji”, pokazując, jak ci megalomani utrzymują władzę.
Podoba mi się też, jak ważna jest tutaj znajomość historii. Stwórca wiedział, kim mogli zostać poszczególni ludzie, i wykorzystał tę wiedzę przeciwko nim. Komiks przypomina o niewolnictwie w Ameryce, więc nie pozwala idealizować przeszłości. Dla mnie to ważna myśl: trzeba wiedzieć, co poszło źle, żeby nie popełniać tych samych błędów przy budowaniu lepszego świata.

Dobrze wypada też Hank Pym, który boi się przyjąć moc i zostać bohaterem. Wie, jakie błędy popełniła jego inna wersja, i obawia się, że pójdzie tą samą drogą. Podoba mi się, że Hank zastanawia się nad konsekwencjami przyjęcia mocy. Przecież tamten człowiek to nie on, a cudze porażki nie muszą przesądzać o jego przyszłości.
Uwielbiam też tę marvelowską lekkość w dialogach. Bohaterowie potrafią rzucić celną ripostę w samym środku walki i od razu pojawia się kolejny śmieszek. Przy całym ciężarze tej historii takie momenty bardzo mi odpowiadają.

Samo zbieranie drużyny czytało mi się z dużą przyjemnością. Kolejne spotkania i decyzje bohaterów sprawiały, że przez cały tom chciałem wiedzieć, co będzie dalej. Przeczytałem całość za jednym razem, z zapartym tchem.

Graficznie to nowoczesny Marvel, który bardzo mi odpowiada. Rysunki są bogate w szczegóły i przez cały tom trzymają równy poziom. Sceny walk są dynamiczne, a w obrazach zniszczonej wioski czuć smutek i ciężar tego, co spotkało jej mieszkańców. Podobnie jest, kiedy nasi bohaterowie zbierają bęcki — widać, jak trudna jest ich sytuacja.

Zakończenie zrobiło na mnie ogromne wrażenie i nie mogę doczekać się kolejnego tomu. Po doskonałej „Inwazji” dostaję równie mocną kontynuację, w której niedoskonali bohaterowie walczą o wolność innych. Ten komiks będzie jednym z moich ulubionych w kolekcji. Dla mnie 10/10.

Twórcy
Za scenariusz „Ultimates” odpowiada Deniz Camp, który wcześniej napisał dla Marvela miniserię „Children of the Vault”. W tomie znalazł się także „Ultimate Universe” według scenariusza Jonathana Hickmana. Rysunki przygotowali Juan Frigeri, Stefano Caselli i Phil Noto.
Zawartość tomu
Album zawiera zeszyty „Ultimates” (2024) #1–6 i „Ultimate Universe” (2023) #1 oraz materiał z „Free Comic Book Day 2024: Spider-Man/Ultimate Universe” #1.
Polskie wydanie
- Wydawca: Egmont
- Linia wydawnicza: Marvel Fresh
- Tłumaczenie: Dariusz Stańczyk
- Liczba stron: 204
- Format: 16,7 × 25,5 cm
- Oprawa: miękka ze skrzydełkami
- Data premiery: 23 września 2026
- EAN: 9788328175792
Dziękuję wydawnictwu za udostępnienie komiksu do recenzji.
Zostaw serce albo podaj dalej - to pomaga bardziej, niż myślisz.







