Recenzja: „Riese. Tajemnica Gór Sowich” – Krzysztof Piersa

Od wydarzeń z finału “Gustloff. Tajemnica Bursztynowej Komnaty” minął rok. Po rozwiązaniu zagadki Bursztynowej Komnaty Kornelia, Tomasz i Miłosz wiodą spokojne życie. Ona, zmuszona by opuścić szeregi policji, zajęła się pracą detektywa, zaś panowie zajmują się tym, czym zajmowali się dotychczas – jeden pracą w muzeum, drugi – byciem superfanem niewyjaśnionych zagadek historii i teorii spiskowych. Gdy przyjaciółka Braina prosi go o pomoc – ktoś właśnie brutalnie zamordował jej matkę – cała trójka wyrusza do Wałbrzycha, nie mając pojęcia, z jakim zadaniem przyjdzie im się zmierzyć.

Od momentu zakończenia II wojny światowej legenda Złotego Pociągu, Złota Breslau i kompleksu Riese rozgrzewa wyobraźnię nie tylko pasjonatów owych historii, ale też zwykłych obywateli. Co jakiś czas w mediach pojawiają się kolejne wzmianki o możliwych nowych tropach i miejscach ukrycia skarbów, zrabowanych przez III Rzeszę. Ten właśnie temat postanowił wykorzystać Krzysztof Piersa w swej najnowszej powieści, czym nie mógł bardziej trafić w mój gust. Wychowana na klimatach Pana Samochodzika czy Indiany Jonesa, z chęcią sięgam po powieści łączące w sobie wojenne sekrety, kryminał i przygodę. Specyficzne trio śledczych polubiłam już w trakcie ich zmagań z szyfrem Enigmy i poszukiwaniami Bursztynowej Komnaty. Tak więc, gdy na horyzoncie pojawiła się zapowiedź nowej eskapady, nie mogłam po nią nie sięgnąć.

“Riese. Tajemnica Gór Sowich” to powieść, w której Krzysztof Piersa sprawnie łączy prawdę historyczną z fikcją literacką. Robi to w sposób, który sprawia, że nie można oderwać się od lektury, a strony powieści mijają zbyt szybko. Jednocześnie widać, że autor dobrze przygotował się do pisania książki od strony merytorycznej i jego wyprawa do kompleksu Olbrzym nie polegała wyłącznie na jeżdżeniu palcem po mapie. Przewracając kolejne karty powieści, ma się odczucie, że wraz z bohaterami wędruje się mrocznymi, zimnymi podziemnymi korytarzami kompleksu Riese, których ściany z każdą chwilą wywołują coraz większe uczucie klaustrofobii. Piersa idealnie oddaje poczucie lęku, ekscytacji odkryciami, strachu o życie własne i bliskich oraz mrocznych tajemnic skrywanych od ponad dziewięćdziesięciu lat.

“Riese. Tajemnica Gór Sowich” to książka, w której nie brakuje emocji i nagłych zwrotów akcji. Musicie się nastawić na lekturę, przy której nie można się nudzić oraz taką, co nie pozwala na zbyt wiele chwil wytchnienia.

Arthur Conan Doyle napisał: “Gdy odrzucisz to, co niemożliwe, wszystko pozostałe, choćby najbardziej nieprawdopodobne, musi być prawdą” i taka właśnie jest powieść “Riese. Tajemnica Gór Sowich”. Zmusza czytelnika do zastanowienia się, ile – prócz podstawowych faktów – z tego, co napisał Krzysztof Piersa, jest wyłącznie efektem jego wyobraźni, a ile mogłoby wydarzyć się naprawdę. Zwłaszcza że autor nie kreuje jakiejś abstrakcyjnej wersji historii, która na 100% nie miała prawa mieć miejsca. Przeciwnie, sprytnie ślizga się po prawdopodobnych wersjach i możliwych interpretacjach.

“Riese. Tajemnica Gór Sowich” jest idealną powieścią na wakacje. Klimat tajemnic, śledztwo, pytania, czy to, co niemożliwe, może być możliwe, dużo emocji, a wszystko napisane lekkim stylem, który nie zmusza do zbyt wielkiego wysiłku. Już nie mogę doczekać się kolejnego spotkania z Kornelią, Tomaszem i Miłoszem.