Przejdź do treści
Gavran
RECENZJEFANTASY

„Siła nielicznych” – James Islington – recenzja

WereWolf
· 3 min czytania
Wydawnictwo
Fabryka Słów
Premiera
30.06.2026
Liczba stron
940
Oprawa
zintegrowana
"Siła nielicznych" - James Islington - recenzja

„Siła nielicznych” autorstwa Jamesa Islingtona to drugi tom cyklu „Hierarchia”. Książka ukazała się nakładem wydawnictwa Fabryka Słów.

Vis Telimus wygrał  Iudicium, jednak poniósł za to wysoką cenę, a części z niej nawet nie jest świadomy. Wciąż jest tym, który jako jedyny może uratować świat przed Kataklizmem, zwłaszcza że udało mu się osiągnąć kosztowny synchronizm. Lecz nawet ten pozorny atut może okazać się większą przeszkodą niż zaletą, a polityczne rozgrywki, w jakie wplątał się już dawno, przyniosą mu jeszcze więcej bólu i cierpienia.

Po spektakularnym pierwszym tomie, w którym James Islington zabiera czytelnika do świata stylizowanego na cesarstwo rzymskie, bezwzględnie rządzonego przez Hierarchię, mój apetyt związany z drugim tomem miał wysokie oczekiwania. I, jak to często bywa, jego część została zaspokojona, inna wręcz przeciwnie.

Tym razem historię poznajemy z perspektywy trzech osób. Tak jakby, bo tak naprawdę każda z nich jest Visem, ale żyjącym w innej rzeczywistości. Część fabuły pozostaje w znanym już nam Res, ale przenosimy się także do osadzonego w celtyckich klimatach Luceum oraz zbliżonego do starożytnego Egiptu Obiteum. Osobiście lubię, gdy historia prezentowana jest z kilku perspektyw, tak więc taki zabieg w wykonaniu autora całkiem przypadł mi do gustu. Najbardziej ze wszystkich podobała mi się ta oryginalna, cateńska, część poczynań głównego bohatera, aczkolwiek pozostałe, równie istotne dla fabuły, również miały swoje mocne momenty. To właśnie przy użyciu tego elementu Islington bawi się emocjami zarówno czytelnika, jak i samego Visa. Od brutalnych momentów pełnych bólu, strachu, wściekłości i żalu po nadzieję na normalne, zwyczajne życie bez  Hierarchii, Woli i politycznych zagrywek. A ta ostatnia ma w wykreowanym przez Jamesa Islingtona świecie niezwykłe znaczenie, niezależnie od rzeczywistości, w której znajduje się bohater. Jeden nieostrożny czyn, zbyt głośno rzucone słowa i śmierć okazuje się najłagodniejszym z możliwych wyroków.

„Siła nielicznych” to zestaw ciekawych bohaterów o zróżnicowanych charakterach i standardach moralnych. W związku z rozszerzeniem planu, prócz tych, których już znaliśmy, Islington wprowadza nowe ważne postacie. Każda z nich ma swoją specyficzną rolę w życiu Visa oraz dla zadania, jakie musi wypełnić. Do niektórych już od pierwszej chwili można poczuć sympatię, inne od początku budzą niesmak, zaś stosunek do kolejnych ulega zmianie wraz z kolejnymi rozdziałami. Lubię, gdy bohaterowie nie są płaskimi, papierowymi figurkami mającymi jedynie zapchać fabułę, tylko stanowią żywy, wiarygodny element wykreowanego świata i takich właśnie otrzymałam, czytając drugi tom cyklu. Aczkolwiek muszę przyznać, iż fakt, że Visowi koniec końców udaje się wszystko, za co zabierze bywa momentami irytujący i mało realny. Tak, często ponosi za to wysoką cenę, jednak ostatecznie i tak zwycięża.

Islington to ten autor, który nie oszczędza swoich czytelników i „Siła nielicznych” dosadnie to udowadnia. Jest brutalnie, boleśnie, a jeśli polubicie za bardzo któregoś z bohaterów, to cóż, jest wysokie prawdopodobieństwo, że nie dotrwa on do końca książki. Z jednej strony jestem w stanie zrozumieć – na wojnie wszystkie chwyty są dozwolone, lecz z drugiej, moim zdaniem, niektóre sceny i śmierci były zbędne i trudno mi się z nimi pogodzić.

„Siła nielicznych” w dziewięćdziesięciu procentach składa się z dynamicznej, trzymającej w napięciu akcji, a Islington nie daje czytelnikowi zbyt wielu chwil na wytchnienie. Rozdziały kończą się zazwyczaj małymi cliffhangerami, co zmusza do szybszego przewracania kolejnych kartek, by dowiedzieć się, co jeszcze spotka bohatera, którego wszyscy znają jako Visa Telimusa.

„Siła nielicznych” jest moim zdaniem udaną kontynuacją cyklu „Hierarchia”. Autor co prawda nie ustrzegł się pewnych mankamentów, ale w ostatecznym rozrachunku całość wypada bardzo dobrze. Już nie mogę doczekać się kolejnego tomu i szkoda, że trzeba będzie na niego poczekać dłużej niż bym chciała. Jeśli szukacie fantasy z bogato rozbudowanym światem, ciekawymi bohaterami i stronami pełnymi akcji, ten cykl jest właśnie dla Was.

PODOBAŁ SIĘ TEKST?

Zostaw serce albo podaj dalej - to pomaga bardziej, niż myślisz.

Warto przeczytać

WSZYSTKIE KSIĄŻKI →