„Wiedźma z piekła” to drugi tom cyklu „Głowa rodziny” autorstwa Anety Jadowskiej. Książka ukazała się nakładem wydawnictwa SQN Imaginatio.
Ten tom powinien mieć tytuł „Kto podpadnie Dorze Wilk, ten nawet w piekle nie znajdzie schronienia”. Namiestniczka Thornu nie może liczyć na chwilę spokoju. Ba! To byłoby mocno podejrzane, gdyby taką znalazła. Tym razem zagrożenie jest jednak o wiele większe, gdyż w niebezpieczeństwie są nie tylko najbliżsi Dory, ale także całe magiczne miasto i jego mieszkańcy.
Gdy ulice Thornu pokrywają się na dłużej niewidzianym od dawna śniegiem, Namiestniczka wiedźmim zmysłem wyczuwa, że szykują się kłopoty. Otwarcia kolejnych szczelin, coraz większe problemy z utrzymaniem bezpieczeństwa Salci oraz prorocze sny pełne śmierci również nie dają Dorze spać spokojnie. Jednak kto jak nie Wilk miałby sobie z tym wszystkim poradzić? Aneta Jadowska już niejednokrotnie udowadniała, że stworzona przez nią bohaterka potrafi wyjść zwycięsko z niemal każdej potyczki.
Książki Anety Jadowskiej to te, po które sięgam bez wahania, a także te, co do których nie mam wątpliwości, iż zło zawsze zostanie pokonane. Czasem zajmie to Dorze Wilk ciut więcej czasu i przysporzy kilku siniaków więcej, lecz na koniec dnia właśnie Namiestniczka Thornu będzie świętować zwycięstwo. Nie inaczej jest w przypadku najnowszego tomu i „Wiedźma z piekła” nie zawodzi pod tym względem. Choć dla niektórych mogłaby być to wada, dla mnie osobiście ta stałość jest zaletą, szczególnie w dzisiejszym, rzeczywistym świecie, gdzie dobro coraz częściej skazane jest na porażkę.
„Wiedźma z piekła” należy do tych powieści, w których dużo dzieje się już od pierwszych stron, ale jeśli odwiedziliście już kiedyś światy Thornverse, to wiecie, że Aneta Jadowska ma dla czytelników tyle samo litości, co dla swojej bohaterki, tak więc nie liczcie na wytchnienie i nudę. Całość napisana jest charakterystycznym dla autorki stylem – przystępnym, ale nie ubogim. Jadowska stawia na dobrze skonstruowaną fabułę z zagadką kryminalną na głównym planie. Istotnym elementem książek pisarki są również problemy dnia codziennego oraz zwracanie uwagi na istotne społecznie kwestie. Stworzone przez nią postacie, mimo że obdarzone magią, nie są wolne od zmartwień, a nawet traum wyniesionych z przeszłości. Również tym razem Aneta Jadowska pokazuje, jak ważne jest znalezienie swojego miejsca w świecie i do jakich miejsc – niekoniecznie dobrych – może doprowadzić ambicja i chęć władzy.
Jednak, aby nie było zbyt poważnie, „Wiedźma z piekła” doprawiona została też humorystycznymi fragmentami. Dora Wilk słynie z ciętego języka, a jej potyczki z wampirem Romanem przeszły już do historii. Specyficzna relacja łącząca tę dwójkę już niejednokrotnie ubarwiała fabułę książek Anety Jadowskiej.
„Wiedźma z piekła” pozwala spotkać się ponownie ze starymi i lubianymi bohaterami (nieeeech żyyyyje Baal!), ale wprowadza też nowe interesujące postacie, które staną po różnych stronach barykady w czekającej Dorę walce. Mogę powiedzieć od siebie, iż żadnej z nich nie można przypiąć łatki płytkiej czy nieciekawej.
Fabułę tej części cyklu „Głowa rodziny” spokojnie można byłoby podsumować starym porzekadłem „gdzie diabeł nie może, tam babę pośle” choć mnie nawet bardziej pasuje stwierdzenie, że gdyby nie kobiety, to świat dawno by już zginął. Mam nadzieję, że Aneta Jadowska zabierze nas jeszcze niejednokrotnie do Thornu i może nawet kiedyś doczekam się mojego wymarzonego wątku. Z czystym sumieniem mogę polecić Wam „Wiedźmę z piekła” , nie będziecie żałować czasu przeznaczonego na lekturę.
Zostaw serce albo podaj dalej - to pomaga bardziej, niż myślisz.




